Inmemoriam

 

 

Kim

Als ik straks ziek en zwak ben

en pijn verjaagt de slaap,

als onrust neemt van mij bezit,
doe dan wat onvermijdelijk is, 
en laat me gaan.....
de laatste goede daad.

Beslis voor mij en wees niet laf.
Past eigenliefde bij de vriendschap die ik gaf,
of uitstel.... tot het beter past bij een verloren strijd?
Ik ben niet bang tijdens die laatste gang.
Jij loopt niet weg: je kijkt me aan,
je noemt me bij mijn naam en houdt me stevig vast.

Vandaag voor het laatst groet ik je met mijn hondenstaart.....
wat jij liet doen, deed je voor mij:
je hebt me nog meer pijn bespaard,
voor zinloos lijden mij bewaard.
Een zwaar besluit?
Nee, ....huil nu niet.

Een wijs besluit dat werd gegrond op een oud en uniek verbond:
jij bent mijn baas en ik jouw hond...


Kim is 7 jaar geworden en is woensdag 11 september 2002 overleden


 


Sombra


Oh meisje wat schrok je van die grote die al bij ons was

Hup op je rug, piepen, een plas

Bij ons in de tuin de wereld verkennen

En als die grote bewoog snel naar je kleedje terugrennen

Ons zwarte larfje dat koppie

Ons kleine scheetje ons droppie

Je pakte ons alle drie helemaal in

Dit was voor ons allemaal een nieuw begin

Jouw wil om te werken te spelen te leven

Je wilde je helemaal geven

En nu een gat in ons leven zo groot als de zee

Het noodlot kwam langs en nam jouw met haar mee

Altijd vrolijk nooit chagrijnig geen nukken

Ons hart, ons hart dat ligt in duizend stukken

Dag Sombra dag meisje dag liefje

Dag geweldig hartendiefje

15-07-2006

15-02-2008